kommaarlangsachter
poezie
vrijdag 2 januari 2026
als een voorzichtige schaduw op de bakstenen muur
l
egt hij maar af en toe iets neer
een rietpluim, een flard in donker
ogenschijnlijk banaal verlegt hij die steen
dat onbetekenend opvalt bij waarnemers of ingewijden
de
connaisseurs die je zelden hoort wellicht
als je geruisloos luistert
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Nieuwere post
Oudere post
Homepage
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
(geen titel)
ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
(geen titel)
(uitdeonverschenenbundel: momentjegraag). het lauwe licht en de trage wandelaar wacht en leest de vlokken, traag haast introvert zoals het...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten