die onvolkomen mens eerlijk en heerlijk

genoeg hebben van en met

die luistert en ook hoort

durft zeggen ik weet het niet, maar toch wel

die zorgeloze bekommerde

die spreekt na haar beurt

en wellicht te lang wacht

soms kom je ze tegen

bij de eb en vloed in de lift, die onaffe

met een glimlach die heel en al volkomen is

 

er is teveel zon vandaag

terwijl ik wacht op de lijnbus

met bestemming "Pauze"

de belofte van de lang ingehouden ademrit

het opstappen in de Onderbreking langgerekt

vanzelfsprekend met een natuurlijke traagte

en dan heel gewoon zachten en wachten

het geduld van een mier onderweg

met haar verpletterd broertje op haar rug

het gerieflijk tarten van tijd aan halte Zandloper