vrijdag 2 januari 2026

 de drie lichtbruine bladeren

aan de volkomen lege boom
zijn onvoorstelbaar mooi
in deze late herfst
onvermijdelijk gaan ze sterven
want dat maakt ze onsterfelijk
mooi, die tijdelijkheid,
het even maar vergankelijk zijn
(uit de onuitgegeven bundel "betervandaagdanmorgen".
op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)

 

  • (geen titel)
    ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
  • (geen titel)
      (uitdeonverschenenbundel: momentjegraag). het lauwe licht en de trage wandelaar wacht en leest de vlokken, traag haast introvert zoals het...