de drie lichtbruine bladeren
aan de volkomen lege boom
zijn onvoorstelbaar mooi
in deze late herfst
onvermijdelijk gaan ze sterven
mooi, die tijdelijkheid,
het even maar vergankelijk zijn
(uit de onuitgegeven bundel "betervandaagdanmorgen".
-
ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten