(uitdeonverschenenbundel:broekzakfotografie)

ik heb geen tijd zegt de man

want ik moet ergens op tijd zijn

als je geen tijd hebt hoe kun je dan op de tijd zijn

dat lijkt mij volkomen ontijdig

mogen we even halt houden bij tijd

wat op zich al niet zou mogen kunnen

want als je dit leest of schrijft

gaat de tijd dan voort of niet ?

een oneindige gedachte, geef het wat tijd

om bij stil te staan

 (uitdeW.I.P.bundel : wormopdieet

natuurlijk zal ik nooit een bundel publiceren

ik vergaar een handvol gelezen of ongelezen likes

maar als ik daar zelf niet om treur

wie zou zich daar dan druk over maken ?

heeft Pessoa bij leven een bundel uitgebracht ?

Mozart, miskend, begraven in een massagraf

Van Gogh verkocht welgeteld één schilderij

(aan zijn broer dan nog)

waarom misbaar maken om een nooit gepubliceerde bundel ?

 (uitdebundelnogteverschijnen:hetGapenstaartje)

ach die verheerlijkte momenten

reis rond de wereld in tachtig dagen ?

een vlaggetje planten op de Mount Everest ?

landing op de maan, so what ?

zomaar even langs gaan

een haastige wangkus uit beleefdheid

alles en niets gezien, snel weer de Lunar Module in

een cloudopslag vol onsterfelijkheid

die je nooit meer bekijkt

 (uitdenognietverschenenbundel:deOmhooggekruldeKomma)

doen we te weinig met het aangeroerde bord

de scherven van glas

het puin na afbraak

het verhaal van de uitgezeten bank in het park

de schooier in het portiek

zij, zij weten beter, de eksters

ze maken nesten met spijkers, flarden touw

gebroken elastiek en glas

broedplekken heet zoiets

zij, zij weten beter

 (uitdew.i.p.bundel:endeAchtstedagwaserpoëzie)

het begrip verdoen

van je tijd bijvoorbeeld

misleidt, net zoals misleiding

ver doen is ineens zeer aanlokkelijk

net zoals mis leiden, bewust verkeerde afslag

ongeleid, zonder stafkaart of kompas

raak je soms heel ver

net zoals het even maar raken

aan een lok, en voor altijd blijven hangen

aan een woord zoals aantekening

het tekenen van woorden bij een prent

of een gedicht, nog zoiets

iets van zo, ogenschijnlijk banaal

soms kan je ver gissen

naar wat, waarom en hoe

terwijl het gaat, inderdaad om ver wijlen

om heel gewoon ongekunsteld verdoen

zie ze lopen met hun

opgerolde matjes

veganistisch bleek omhelzen

ze mekaar adembenemend want

sinds gisteren niet meer gezien

ze drinken kokosmelk

en brengen de kinderen met de bakfiets

naar de methodeschool

ze wonen passief en delen auto

de kinderen horen jij en jouw te zeggen

met de nu omgebouwde velo

halen ze hun groentenpakket

achteraan het dappere vlaggetje

van Greenpeace of peace tout court

natuurkoffie en wijn bij de Bio

ze hebben geen TV 

en lezen boeken of alsof

bevallen thuis onderwater natuurlijk

kamperen ze met tenten van gerecycled polyester

en eten bij voorkeur macrobiotisch

in kleermakerszit

ze wonen op de buiten in de stad

onvermijdelijk aan de juiste kant

 dan gaat omoe op stap met de kleindochter

17 en 77, de heilige getallen

ze stralen als wilde rozen maar innemend

soms zijn er de grote geheimen

je mag ze enkel kwijt aan stilzwijgende voorouders

vaak zomaar weetjes en wissewatjes

tussen de doeken van de Bourgondiërs het commentaar

ze delen de kunst van de liefde

languit lachen, beleefd, nooit luidop, want ze hebben manieren

als ze samen zijn

koffie en appelkoek en dan toch

de secreetjes van thuis, onder ons

de liefde over grenzen van tijd en nijd

dat wijdse onbekommerde

tussen 17 en 77

(uitdew.i.p.bundel: nettelaatvoordeuitgever)

 ..en dan is er weer zon

en terrassen, broodjes brie met komkommer

op de trappen van de Albertina

de gitarist die All along the Watchtower speelt

gretig, zwierig, de zon in zijn vingers

de eerste zweetdruppels, het maagdelijk gezicht klaproosrood

hoofd licht, lucht blauw 

de opgestroopte hemdsmouwen van de jonge ambtenaren

vrolijk, joyeus stappend, uitgelaten als jonge honden

de zindering van de vroege zon

die onvolkomen mens eerlijk en heerlijk

genoeg hebben van en met

die luistert en ook hoort

durft zeggen ik weet het niet, maar toch wel

die zorgeloze bekommerde

die spreekt na haar beurt

en wellicht te lang wacht

soms kom je ze tegen

bij de eb en vloed in de lift, die onaffe

met een glimlach die heel en al volkomen is