kommaarlangsachter
poezie
vrijdag 2 januari 2026
hoe wind takken laat dansen
dat op en neer, weer en heen en weer
geruisloos zuchten na geen inspanning
het even wachten en terug deinen
in de plas een étude en een tableau van één seconde ineen
druppelsgewijs, haast pointillistisch
de bedeesdheid van motregen bij de ongeziene wind
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Nieuwere post
Oudere post
Homepage
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
(geen titel)
ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
(geen titel)
(uitdeonverschenenbundel: momentjegraag). het lauwe licht en de trage wandelaar wacht en leest de vlokken, traag haast introvert zoals het...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten