kommaarlangsachter
poezie
vrijdag 2 januari 2026
..
laat haar gaan
zegt de vrouw aan het sterfbed
zoals een duif die
bij het openen van de korf verdwijnt aan de hemel
of de dochter die zomaar vertrekt
voor
altijd in de wijde wereld, een verdriet dat oplucht
zo mooi is het laten gaan
een sterven dat houvast geeft
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Nieuwere post
Oudere post
Homepage
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
(geen titel)
ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
(geen titel)
(uitdeonverschenenbundel: momentjegraag). het lauwe licht en de trage wandelaar wacht en leest de vlokken, traag haast introvert zoals het...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten