ach, die oude lange brieven
waar in elke letter de hunkering
de zinderende beloftes, het liefhebben in slow motion
la distance
bij een zonsondergang in de eenzame kajuit
en het klotsende water, hij aarzelt
om een punt te zetten achter een gezwollen zin
en toch weer een tijdloze liefkozing in de kommaloze brief
hij kijkt even op door de patrijspoort
bij de altijd weerkerende fata morgana
Geen opmerkingen:
Een reactie posten