..hij is vertrokken, zegt zij zomaar
alsof hij 's ochtends naar kantoor of het joggen ging
en nog even wuifde aan de voordeur, onbetekenend
in haar stem de klamheid van een koude regenjas
en lichte hunker toch
van misschien ooit, wellicht en had
dat ellenlange lege perron bij valavond
het is gewoonweg gegaan
zo zonder slaande deuren of brullen
een simpel punt achter een heel leven
en dan die melancholie op dat lege perron, die verte van
hij is vertrokken
Geen opmerkingen:
Een reactie posten