(uit de w.i.p. bundel : de éénwoordwoordenboek)
iemand trekt een voor in het zand
en wacht op de zee en dat onvermijdelijke
wissen van het hier en nu
het
voor even mogen zijn, beetje
zoals het leven van jij en ik, het is gebeurd en dus
kan het nooit meer ongebeurd zijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten