uitdemisschienbinnenkortbundel : niemand groet de straatveger
om tien uur exact
glijden alle rolluiken naar beneden, geruisloos en gedwee
aan het hoge kantoorgebouw in de Belliard
de enkeling in de massa, het weerbarstig kiezeltje
het rolt naar beneden, lijkt te weifelen
en stopt dan abrupt, het koppig jongetje van 6C
een systeem faalt,
onwezenlijk, de twijfel van artificiële intelligentie
het mag en kan niet en toch
heerlijk toch, dat hakje zetten van het onfeilbare
Geen opmerkingen:
Een reactie posten