morgen is vandaag al gisteren
en overmorgen alweer eergisteren
zo absurd is tijd en tegelijk onvergankelijk
alles wat hier en nu gebeurt
is er voor altijd en toch nooit meer
je weet niet wat je mist als het
aan je voorbij gaat
-
ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten