donderdag 18 juli 2024

ik wou dat ik met een grashalm kon schrijven
op een volkomen maagdelijk blad, groen op wit
verhalen zacht als mos met klare klanken
in flinterdunne lijnen zo zonder
begin of einde

en dan de wind die eerder weet
en dan weer wist 
op

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)

die onvolkomen mens eerlijk en heerlijk genoeg hebben van en met die luistert en ook hoort durft zeggen ik weet het niet, maar toch wel die ...

  • (geen titel)
    ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
  • (geen titel)
      (uitdeonverschenenbundel: momentjegraag). het lauwe licht en de trage wandelaar wacht en leest de vlokken, traag haast introvert zoals het...