de hemel moet de vreselijkste plek op aarde zijn
het onsterfelijk manu militari gelukkig zijn
met elke dag dezelfde pap en het monotone
rozewolken gordijn als een dikke mist
die het zicht beneveld
waar poëzie volstrekt overbodig lijkt
want alles is vanzelfsprekend en ogenblikkelijk
voor iedereen gelijk, ongezond ontzondigd
het vlakke alledaagse van
elke dag gelukkig zijn, mijn Heer
wie wordt daar godverdomme gelukkig van
Geen opmerkingen:
Een reactie posten