een herinnering, weerloos als

het kind dat wankelt of

een kast die kreunt

een meeuw heel even over het water

gisteren was het er even, nog

maar pas was hij dood

we kochten ongebreideld bij de solden

praten over de vakantie en de gestolen

fiets, het muggenraam dat moet vervangen

de speelplaats en de volle leegte nadien

de vluchtige blik met de haastige vrouw met het mooie montuur

enkel lucht zijn wij

een sneeuwspoor dat dood loopt