ik hou van de grondigheid
van de ochtend,
het oneindig tijdloze, zo even
vóór het losbreken van de absurde
stuurloze dag
het moment waarop de wereld helemaal zichzelf mag zijn.
-
ik weet dat het gaat sneeuwen straks in de nacht, wit in zwart zoveel als een vermoeden dat onvermijdelijk wordt en vlokken die vanzelf gaan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten